Ah, eindelijk de lente met zijn langere dagen die ons een enorme energieboost zouden moeten geven. Ware het niet dat de zon zich maar om de dag laat zien! Maar geen nood, gelukkig kunnen we rekenen op onze geliefde artiesten en hun voorstellingen om onze gedachten te verzetten.
Sommigen hebben zich trouwens met plezier aan het interview gewaagd, zoals Chris Gabrieli, een “hyperactieve” in de artistieke wereld, en Thierry-Paul Valette, acteur, dichter en kunstschilder.
_
Richard Bohringer loopt niet te veel in de regen…
(door Julie Brando)
“Traîne pas trop sous la pluie”, wat een raadselachtige, poëtische en nostalgische titel. De nieuwste voorstelling van de grootmeester Richard Bohringer, die momenteel speelt in het théâtre de l’Atelier, is een essentiële uitnodiging tot herinnering. Essentieel omdat we er een acteur in zien die, ondanks de jaren die zijn gezicht hebben getekend, niets van zijn passie en zijn enorme vreugde om over woorden en over het leven te spreken heeft verloren.
Want als “schrijven de enige waarheid is”, onthult het niettemin schaduwzijden, momenten die niet makkelijk te delen zijn, en toch laat de man, de schrijver, de acteur ze los in de zaal, zonder schaamte, zonder gêne, zonder mysterie…
Bohringer nodigt ons uit om zijn wereld te betreden. Traîne pas trop sous la pluie behoort tot die zeldzame voorstellingen waar het publiek één wordt met de artiest. Een verbinding die, voor even, ontroert en ons het gevoel geeft dat we een kopje koffie drinken met deze grote man en deel uitmaken van zijn intimiteit. We reizen naar dat Afrika van een andere tijd. We ontmoeten er kwetsbare, gewonde individelen.
Herinneringen, een plicht tot herinneren die Bohringer heeft vereeuwigd met zijn literair genie, zijn doorleefde stem en zijn feilloze gevoel voor verhalen vertellen. En wanneer de verhalenverteller terugkeert van zijn vlucht naar het land van gisteren, komt hij terug naar het heden en speelt hij met improvisatie. Bohringer schrijft en biecht ons zijn dwaalwegen en zwakheden op.
Richard amuseert zich en geniet van deze bevoorrechte momenten waarop de mens het podium overneemt. Richard kijkt naar de hemel en groet zijn oude kameraden. Want de artiest vergeet nooit degenen die hem hebben geholpen om “te worden” wie hij is!
Een enscenering vol subtiliteit en eenvoud voor een complexe artiest die elke minuut weer verbaast. De titel van de show Ne Traîne pas trop sous la pluie gaat over dwaalwegen en het gevaar van melancholie. Richard Bohringer laat zich niet meeslepen door nostalgie; integendeel, hij maakt er een bondgenoot van die hem helpt om met optimisme en allure terug te keren naar zijn nieuwe bezigheden.
Bohringer onthult alles zonder spijt of kunstgrepen. Hij is oprecht! We houden van die momenten van passie waarop de jonge man weer aan de oppervlakte komt. Maar wat een mooie momenten wanneer de oude man terugkeert, met zijn verbaasde blik die ons lijkt te zeggen: “Bedankt dat jullie er zijn”. Ik heb maar één ding te zeggen: Dank aan jou, artiest!
Inhoudsopgave
Tot 23 april 2016
Geschreven en uitgevoerd door Richard Bohringer
Théâtre de l’Atelier
1 place Charles Dullin 75018 Parijs
_
Regenboogfeestdag op de Foire du Trône
(door Cathy)
Voor mij beperkte de Foire du Trône zich tot suikerspinnen, draaimolens en te winnen knuffels. Je kunt je mijn verbazing voorstellen toen Morgan Joubert contact met me opnam om me te vertellen over een prachtig project dat hem nauw aan het hart ligt.
Dit kind van het kermiswereldje en neef van Marcel Campion, zoals ze hem noemen de Koning van de Kermisexploitanten, is opgegroeid tussen de kermis- en snoepkramen. Vandaag zet zijn nieuwe project de toon voor solidariteit met de dag van het REGENBOOGFEEST, in aanwezigheid van de ambassadeurs Julie Piétri, Lââm en Pascal Soetens.
Dit uitzonderlijke en gratis concert ter ere van de gay pride sluit de Foire du Trône af en zal worden gepresenteerd door Silvère en Philippe Wintousky, met als eregast de Quebecse zangeres Fabienne Thibeault, die omringd zal zijn door vele vrienden uit de muziekwereld.
De dag belooft groots te worden met clowns en vuurspuwers. Opvallend is dat de kermisexploitanten, artiesten en partners de vereniging Le rire c’est l’espoir steunen. Dus kom ook, jong en oud, ongeacht je seksuele geaardheid, om plezier te maken en je levensvreugde te delen!
Niets is zo feestelijk als diversiteit: laten we streven naar vrijheid(Morgan Joubert)
Regenboogfeest
maandag 23 mei 2016 van 12:00 tot 23:00 uur
vrije toegang, gratis concert
Foire du Trône
Pelouse de Reuilly 75012 Parijs
_
Chris Gabrieli draait en leeft op 200 km/uur
(door Cathy)
Chris Gabrieli, een gezicht dat je misschien nog niet kent, maar dat je in 2016 zult onthouden. Beter bekend als Chris Gabrieli, tv-actrice en regisseuse, ze heeft de grootste sterren ontvangen in haar programma’s, waaronder Patricia Kaas, of zelfs Kevin Costner, de beroemdste “Bodyguard” van de planeet…
Maar Chris stopt daar niet. De cinema lonkt en het is dan ook heel natuurlijk dat ze de beroemde Marquise de Sévigné zal doen herleven naast Marie-Christine Barrault in Melle de la Charce van L. Baillemont, dat in mei aanstaande uitkomt.
Ook als beschermvrouwe van het dierenasiel van Montgeron “ASF” (Animaux Sans Foyer) samen met Julien Courbet, richt haar eerste uitdaging zich op de verdediging en de belangen van dieren, en dit vereist de regelmatige aanwezigheid van artiesten en media.
Onlangs, tijdens een avond aan de zijde van Patrick Préjean, een geweldige acteur die ze in haar volgende programma zal ontvangen, kondigde hij haar als primeur zijn terugkeer aan in Une Famille Formidable, de succesvolle serie op TF1.
In 2016 is het doel van Chris Gabrieli om ons te laten dromen en wij zullen erbij zijn om te kijken en te applaudisseren!
_
Coming Outch
(door Cathy)
Dit is een ontzettend sympathieke jonge acteur van wie ik de one-man show in Parijs ben gaan bekijken. Ik wil benadrukken hoe vriendelijk hij is; je voelt je meteen op je gemak zodra je plaatsneemt om zijn voorstelling te zien. Hij is het type persoon dat je niet snel vergeet, en ik had zelfs het gevoel dat ik hem al eeuwen kende.
Het verhaal :
Niet makkelijk om je homoseksualiteit te bekennen, dus Fabien Tucci doet het met de nodige zelfspot. Je zult wel zeggen dat dit al vaker gedaan is, want het klopt dat veel mensen dit onderwerp behandelen. Maar Fabien is oprecht, puur, grappig, ontroerend en zo betrokken bij zijn publiek dat je uiteindelijk denkt dat het een goede vriend is die je iets wil opbiechten waarvan je… nooit had gedacht dat het over hem ging.
De mening van Cathy :
Fabien heeft een echte podiumpresentatie. Gezien de manier waarop hij zich blootgeeft, vraag je je af of het een personage is dat hij heeft gecreëerd of dat het zijn echte verhaal is. En alleen al daarom werkt de show. Let op, deze jongen heeft talent!
Elke dinsdag om 20:00 uur, tot 28 juni 2016
duur : 1 uur
Prijzen : 5 € / gratis met BilletRéduc (vrijwillige bijdrage in de hoed)
Théâtre Popul’air du Reinitas
36 rue Henri Chevreau 75020 Parijs
_
Jérémy Charbonnel in L’homme moderne
(door Cathy)
Met alle voorstellingen die de hoofdstad ons te bieden heeft, heb ik altijd het gevoel dat ik mooie ontdekkingen doe, en als ik in de carrière duik van een artiest die ik net heb gezien, merk ik altijd dat ik wat informatie gemist heb…
Dat is het geval bij Jérémy Charbonnel die ik zojuist heb ontdekt voor zijn one-man show. Het is waar dat ik hem erg op zijn gemak voelde op het podium, niet alleen in zijn gebaren maar ook in zijn toon.
Toen ik thuiskwam, ontdekte ik dat hij onder andere had meegespeeld in de film Cloclo met Jérémie Renier en op televisie in een tv-film met als partner Laurent Gerra.
Het verhaal :
Zijn show schetst een portretgalerij, van het ietwat naïeve blondje tot de cougar, via de leraar Engels, allemaal gepresenteerd tussen stand-up en sketches vol humor. Met zijn uitstraling als ideale schoonzoon zal Jérémy niemand onverschillig laten.
Voor een cabaretier is het altijd erg vleiend om in het Point Virgule te spelen, een magische plek die aan de wieg stond van een groot aantal artiesten die tegenwoordig tot de grote namen behoren.
Elke dinsdag om 19:00 uur, tot 28 juni 2016
duur : 1 uur
Prijzen : 13 € met BilletRéduc
Théâtre Le Point Virgule
7 rue Sainte Croix de la Bretonnerie 75004 Parijs
_
L’Opéra de Quat’sous
(door Melle Bon Plan)
De Opéra de Quat’sous is een opera zonder het echt te zijn. Dit grote meesterwerk van Brecht is eigenlijk eerder een musical zou ik zeggen, aangezien het het genre van de opera parodieert met gesproken en gezongen scènes over vraagstukken die de waarden en sociale hiërarchieën tussen mensen bevragen.
De scenografie van de voorstelling, erg inventief, gebruikt een draaiend podium waarop zowel het orkest als de acteurs staan, verdeeld in twee kampen die elkaar op burleske en eigenzinnige toon bestrijden, tegen een achtergrond van liefdesstrijd.
Kortom, een episch en muzikaal theaterstuk dat de burgerlijke ideologieën blootlegt en het slijk omwoelt in een smakelijke parodie die je absoluut moet gaan zien als deze productie bij jou in de buurt komt.
L’Opéra de Quat’sous
duur : 2u15
Tournee 2016
van 31 maart tot 14 april in Théâtre 71 in Malakoff
van 1 tot 20 maart in de Comédie de Genève, Zwitserland
op 23 maart in Spectacles Français in Biel, Zwitserland
van 31 maart tot 14 april in Théâtre 71 Scène Nationale de Malakoff, Frankrijk
op 22 & 23 april in Théâtre du Crochetan in Monthey, Zwitserland
op 26 & 27 april in Nuithonie-Equilibre in Fribourg, Zwitserland
van 2 tot 4 mei in Les 2 Scènes, Scène Nationale de Besançon, Frankrijk
op 10 mei in Théâtre Le Reflet in Vevey, Zwitserland
op 24 mei in Théâtre de Corbeil-Essonnes, Frankrijk
De voorstelling gaat weer op tournee van maart tot mei 2017
_
Thierry Paul Valette : Acteur, Schilder, Auteur
(door Cathy)
Er zijn mooie ontmoetingen die je meemaakt en die je wilt delen met degenen die, net als ik, een artistieke nieuwsgierigheid hebben. Ik hou van artiesten die zich met een grote gevoeligheid uitdrukken via hun kunst, terwijl ze toch een vleugje mysterie behouden.
Enkele weken geleden wilde ik mijn weekend gebruiken om eens te kijken wat er zoal gaande was in de Parijse exposities. Dus met een vastberaden stap ging ik naar een vernissage, die van de schilder Thierry Paul Valette.
Terwijl ik zijn doeken bekeek, betrad ik een kleurrijk, levendig en verleidelijk universum en heel natuurlijk, met de hulp van mijn verbeelding, bracht ik de personages in mijn geest tot leven, terwijl ik probeerde te begrijpen wat de kunstenaar wilde uitdrukken.
Al kletsend met hem ontdekte ik dat hij acteur en poëzie-auteur was, kortom een zeer veelzijdig artiest. En vriendelijk als hij was, stemde hij in met een interview om ons te helpen hem beter te leren kennen.
Ontmoeting :
Goedendag Thierry Paul, je bent een veelzijdig artiest: acteur, dichter, auteur, schilder. Wat heb je behouden van je vroegere beroep als antiquair?
De smaak voor het mooie, de nauwkeurigheid, ik hou van minutieus werk. Al deze oude objecten en meubels hebben een ziel, een verleden, een geschiedenis. Ik hou ervan om me te laten verrassen door vondsten. Ik koop altijd en ik koop te veel, het is een ondeugd, een drug. Binnenkort ga ik een rubriek creëren waarin ik over mijn passie kan praten in een internationaal tijdschrift van groot aanzien.
Hoe kwam de film in je leven terecht?
Acteur zijn is een vak van ontmoetingen, en ik herinner me nog een anekdote uit een van die ontmoetingen, waarbij regisseur Ryan Thompson me vergeleek met Guillaume Depardieu… In 2002 gaf Cheik Doukoure me mijn eerste rol in Paris selon Moussa. Daarna heb ik ook in televisieseries gespeeld. Ik blijf nog steeds acteren en binnenkort krijg ik de hoofdrol in een serie in voorbereiding, “Jjb Lifestyle”, die zich afspeelt in de wereld van het Braziliaans jiujitsu, met gasten zoals meervoudig wereldkampioen Braulio Estima. Mijn rol is essentieel omdat de hele serie om mij draait.
Jij bent auteur, heb je er ooit aan gedacht om een korte of lange speelfilm te schrijven?
Ja natuurlijk, maar ik heb het nog nooit gedaan. Mijn universum zou nauw aansluiten bij dat van Jean-Pierre Mocky. Wat betreft het regisseren, vind ik het leuk om acteurs te sturen. Ik heb het oog en vooral de blik. Maar omdat ik erg veeleisend ben, wacht ik op het juiste moment.
En hoe zit het met schilderen?
Ah, dat is bijzonder! Toen ik twintig was, heb ik een jaar lang geschilderd en daarna ben ik ermee gestopt. Destijds schilderde ik stillevens en landschappen, en in 2008 ben ik weer begonnen met een heel ander universum dat jullie tijdens de vernissage hebben ontdekt. Ik ben erg blij om aan te kondigen dat er voor de komende maanden een tweede tentoonstelling in voorbereiding is.
Heb je ooit aan zingen gedacht?
Ik vind het ritme in de verzen die ik componeer. Tijdens het schrijven hoor ik de melodieën. Wat ik leuk vind is het spreken/zingen en ik houd absoluut niet van alles wat geformatteerd is. Een project dat me na aan het hart ligt, is een album met mijn poëzie met muzikale begeleiding, dat in voorbereiding is. Je ziet het, ik verveel me niet!
Ik was erg blij met deze ontmoeting die me in staat stelde de kunstenaar die je bent beter te leren kennen.
Dank je Thierry Paul …..
_
artikel geschreven door Cathy, Julie Brando en Mademoiselle Bon Plan
