Voordat het internet om de hoek kwam kijken, bestond het plezier van de woensdag erin om de l’Officiel des Spectacles of de Pariscope te kopen om de toneelstukken en voorstellingen van het moment te spotten. Natuurlijk gingen onze keuzes vaak uit naar de grote publiekstrekkers.
Veel jaren later kunnen we, dankzij het internet, via sociale netwerken, blogs en kortingssites talloze voorstellingen ontdekken die al dan niet bekend zijn bij het grote publiek. Wat een geluk om je nieuwsgierigheid te prikkelen! Naar een voorstelling of theater gaan is goed voor je moraal, dus ontzeg jezelf dat vooral niet!
_
Le Tricot-thé
Ah, die beroemde zondagmiddag waarop je het gevoel hebt dat je niet weet wat je moet doen en tegen jezelf zegt: “Ik zou wel daarheen kunnen gaan, of misschien dit doen…” Resultaat: je belandt op de bank met de afstandsbediening voor de tv. En als ik je nu eens een gezellige plek in Parijs voorstelde waar je je kunt vermaken, een hapje kunt eten en een voorstelling kunt zien, allemaal in 3 uur tijd?
Tricot-thé, is het nieuwe wekelijkse concept van Anthony D, een echte breier, wiens doel vooral is om mensen samen te brengen rond dezelfde passie, om simpelweg een leuke tijd met elkaar door te brengen.
Ik geef toe dat ik, toen ik van dit project hoorde, een beetje verbaasd was en dacht dat breien een beetje achterhaald was.
Tot mijn grote verrassing ontdekte ik dat sommige bloggers af en toe bij elkaar komen om gewoon te breien rond een specifiek thema, puur voor de lol, en ze zijn er dol op!
Het concept:
Het is bedoeld voor iedereen, van beginners tot gevorderden. Het advies is om je eigen spullen mee te nemen en, aangezien het zondag is, zijn er drankjes en koffiekoeken in overvloed. En vergeet de loterij niet met een set wol als prijs, en de voorstelling met artiesten van wie je niet zou vermoeden dat ze breiers zijn.
Cathy’s mening:
In alle eerlijkheid, ik heb een erg leuke tijd gehad en ben vastbesloten om dit nog eens te doen. Toen ik aankwam waren vrienden van mij er al; ik heb aan mijn hartje gebreid, want het was tenslotte Valentijnsdag, en zonder te willen opscheppen: ik was als eerste klaar!
Zoals afgesproken kregen we ons vieruurtje met thee en/of koffie, plus onbeperkt koffiekoeken voordat de voorstelling begon. Christian Lebon, de spirituele zoon van Charles Trenet, zong liedjes uit het Franse repertoire en maakte daarna plaats voor Anaïs, een jonge zangeres en actrice, Martine Superstar van de Toc toc Show, Thierry Paul Valette die onder begeleiding van een violist zijn gedichten voorlas, en tot slot waren het zangeres Stone en haar echtgenoot Mario d’Alba die de microfoon overnamen.
De sfeer was zo gemoedelijk dat we bij het afscheid, zangers en breiers, elkaar kusten en beloofden elkaar snel weer te zien. Mijn volgende uitdaging: wanten voor mezelf breien!
Tricot-thé
Elke zondag vanaf 14 februari 2016
van 15:00 tot 18:00 uur
Tarieven: 20 €
Le Biz
18, rue Favart 75002 Parijs_
Langevin Créateur d’Illusions
Hoe word je goochelaar, waarom word je illusionist? Voordat hij beroemd en erkend werd, had Luc Langevin, als nieuwsgierig kind, een passie voor natuurkunde en pas enkele jaren later behaalde hij zijn Master in Optica.
Het was in 2009 in zijn geboorteland dat de jonge Canadees zijn eerste tv-serie maakte en van de gelegenheid gebruikmaakte om zijn talenten als illusionist aan het publiek te tonen. Het succes was er en zijn carrière was gelanceerd!
Het verhaal:
Na zijn Parijse passage in het Casino de Paris in februari, presenteerde hij voor het eerst aan het Franse publiek zijn show Langevin, Créateur d’Illusions. Bestaande uit wetenschap en magie, vinden we onze goochelaar terug in zijn laboratorium, geïnspireerd door de wereld van de visionair Jules Verne, en tot ons grootste genoegen bruisend van nieuwe ideeën.
Cathy’s mening:
Het eerste woord dat in me opkomt is moderniteit. Gedaan met het konijn uit de hoge hoed, gedaan met de assistente die eruitziet als een cabaret-danseres; hier is de assistent(e) iemand die willekeurig uit het publiek wordt gekozen, en niet alleen uit de eerste twee of drie rijen van de zaal – ik hamer op dit detail!
Onze artiest is een warm, gul persoon, zijn trucs zijn werkelijk indrukwekkend en het verbaast me dan ook niet dat hij vandaag de dag erkend wordt als de referentie en het symbool van de vernieuwing van de goochelshow.
Langevin Op tournee door heel Frankrijk tot 3 december 2016 Meer info hier Terug in het Casino de Paris vanaf 18 januari 2017
_
Les éclats du bal
Wat zo leuk is aan theater, is surfen op verschillende universums en, zoals hier het geval is, een Russische auteur ontdekken: Daniil Harms, een dichter die in 1942 verdween en een voorloper van het absurdisme was, zoals te lezen valt in zijn biografie. Ik, die weinig afweet van Russische literatuur, was verheugd met zo’n ontdekking.
Deze voorstelling, die in het begin een beetje verwarrend is, wordt heel innemend dankzij de twee acteurs: Aline Lebert en Harold Crouzet.
Zij leiden de teksten van de Russische toneelschrijver met meesterhand, waarbij ze langs absurditeit, humor, tederheid en choreografie gaan, door een zeer groot aantal personages te vertolken die stuk voor stuk even verwarrend zijn, in de vorm van mini-sketches, en dat alles voor drie beschilderde doeken. Theater, dans, schilderkunst; de toon is gezet.
Cathy’s mening:
Wat heb ik genoten van dit theatermoment; bij thuiskomst wilde ik meer weten over deze dichter en bij het bekijken van zijn bio vond ik een zin die precies samenvat wat ik een paar minuten daarvoor op het podium had gezien.
Deze zin omschreef Daniil Harms als een “hopeloze grappenmaker”. Als je naar het stuk gaat kijken, zul je zien dat dit precies klopt. Ooit beschouwd als een vijand van het Stalinistische regime, is de toneelschrijver tegenwoordig zeer geliefd in Rusland.
Les éclats du bal Woensdag en vrijdag om 21:00 uur, tot 18 maart 2016 duur: 1u15 Tarieven: vanaf 10 € met BilletRéduc L'Auguste Théâtre 6 impasse Lamier 75011 Paris
_
Annabelle is Comic Woman
Haar echte naam is Annabelle Nakache, en deze jonge cabaretière, auteur en actrice is zeker geen beginner.
Deze theaterartiest heeft ook talloze sketches voor televisie geschreven en als je op woensdag 20 januari naar France 2 keek, heb je haar kunnen zien spelen in de televisiefilm Flic, tout simplement naast Yves Rénier en Mathilde Seigner.
Vandaag keert ze terug naar het theater met een gloednieuwe show die stand-up, sketches en imitaties combineert.
Het verhaal:
Annabelle overloopt ons leven met veel gelach: de lastige vragen, onze min of meer geaccepteerde complexen, het verstrijken van de tijd, de liefde en zelfs de dood. Dit alles gepresenteerd door dolkomische personages die rechtstreeks uit haar fantasie zijn ontsproten. Oh ja? Niet zeker…
Cathy’s mening:
De grappen, de clichés en vooral de imitaties hebben me flink laten lachen. Annabelle is energiek en vult het podium goed omdat ze ons dagelijks leven op de hak neemt, en elke toeschouwer moet zich wel herkennen in minstens een van de personages.
Het publiek was in groten getale aanwezig en we waren allemaal mee in haar universum en de grappen van de Comic Woman.
Annabelle is Comic Woman Vrijdag om 20:00 uur en zaterdag om 20:15 uur, tot 25 maart 2016 duur: 1u00 Tarieven: vanaf 10 € met BilletRéduc De locatie 41, rue de Trévise 75009 Paris
_
Barbara et l’homme en habit rouge
Het is inmiddels iets meer dan achttien jaar geleden dat de “lange dame in het bruin” ons verliet. Maar omdat een artiest nooit echt sterft, herontdekken we met veel plezier, via de talenten van vandaag, al die muzikale rijkdom die deel uitmaakt van ons nationaal erfgoed.
Het verhaal:
Muziekprofessionals en kenners kennen de pianist en accordeonist Roland Romanelli goed. Degenen die Barbara bewonderen, zijn hem minstens één keer tegengekomen in een van haar shows.
Deze man, die de zangeres zowel op het podium als in haar privéleven begeleidde, vertelt ons met veel terughoudendheid, tederheid en respect over de verbazingwekkende en amusante vrouw die ze in het dagelijks leven was.
En het is zijn huidige partner, zangeres Rébecca Mai, die met veel oprechtheid zo’n twintig nummers vertolkt die ons eraan herinneren hoe prachtig het repertoire van Barbara was.
Cathy’s mening:
De liedjes, afgewisseld met de vertellingen van Roland Romanelli en fragmenten uit interviews met de zangeres, maken van de onberispelijke regie van Eric-Emmanuel Schmitt een aandoenlijke voorstelling.
Je voelt je goed in dit universum waar de piano, de lichtpanelen en niet te vergeten de schommelstoel een mooie plek innemen in het verhaal en in de ruimte. Zonder alles te verklappen: het einde is magistraal en ik had zelfs een traantje in mijn ogen, zozeer zelfs dat Melle Bon Plan, als groot fan van Barbara, dikke tranen huilde! Deze voorstelling is een prachtig eerbetoon aan degene die voor altijd een van de grootheden van het 20e-eeuwse Franse chanson zal blijven.
Barbara et l'homme en habit rouge Van dinsdag tot zaterdag om 15:00 uur of 19:00 uur, afhankelijk van de dag, tot 16 juli 2016 duur: 1u20 Tarieven: vanaf 14 € met BilletRéduc Théâtre Rive Gauche 6, rue de la Gaité 75014 Paris
_
“Libres sont les papillons”: het hart heeft zijn redenen…
Broadway is te gast in het théâtre rive gauche met de bewerking van de klassieker van Leonard Gershe “Butterflies are free”, oftewel “Libres sont les papillons“, een komedie met soms dramatische accenten over de moeilijkheid om te bestaan, om jezelf te zijn ondanks je handicaps en geheimen. De blik die de ander op je werpt, dit onvermijdelijke oordeel, deze medelijden die dagelijks het verlangen naar vrijheid en de wil om je lot te veranderen beïnvloeden.
In een klein Parijs appartement vindt een ontmoeting plaats. Quentin, een kwetsbare en mysterieuze jongeman, heeft verlangens naar onafhankelijkheid en vrijheid. Quentin zet zijn emoties om in muziek. Hij deelt zijn melodie met zijn excentrieke buurvrouw, Julia, onverschrokken en bevrijd.
Ze vindt in Quentin de vastberadenheid, de ambitie en de eerlijkheid die haar ontbreken. Vrij, dat denkt ze te zijn. Ze verbergt echter haar eigen kwetsbaarheid achter een paar frivole, wilde houdingen, achter een overdreven “het kan me niet schelen”-houding. En toch waarderen Quentin en Julia elkaar, vullen ze elkaar aan, doen ze elkaar goed en voeden ze zich met elkaars hoop en dromen.
Vlinders in volle vlucht, maar wiens angst om in een net terecht te komen voelbaar is, ondanks een niet te stuiten levensvreugde. Te midden van dit bijna onwaarschijnlijke duo, wenst een bezorgde moeder haar zoon tot inkeer te laten komen om terug te keren naar een warm, geruststellend thuis, maar eentje dat gewiegd wordt door illusies. Een beschermende, verstikkende en toch zo innemende moeder.
Het is een hilarische strijd die zich op het toneel afspeelt, de jonge vrouw die perfect op haar gemak is met haar lichaam en haar onverschilligheid, tegenover deze sarcastische, bange moeder die zichzelf is vergeten om haar kind te beschermen. Quentin heeft een zwaar geheim dat hem er niet van weerhoudt om vooruit te gaan ondanks de obstakels. Hij accepteert het. En zijn moeder? Niet zeker. Misschien is deze overbeschermende figuur wel zijn zwaarste handicap.
“Libres sont les papillons” verrast door zijn humor, ondanks een onderliggende boodschap vol twijfel, angst en kwetsbaarheid. Anouchka Delon vormt samen met Julien Dereims een vertederend, grappig, ontroerend en soms absurd koppel in deze (te?) voor de hand liggende tegenstelling.
De vrouwelijke energie is de grootste troef van deze komedie die aanvoelt als een potje tafeltennis, waarbij iedereen de bal terugkaatst, tegen het net botst en soms valt, maar alleen om weer op te staan. Een stuk met een onmiskenbare charme, al mist het soms wat finesse in de uitwerking. Het thema van een handicap en de moeite om vrij te zijn wordt nogal oppervlakkig behandeld en verdrinkt in wat triviale beslommeringen, maar dat doet niets af aan de kwaliteit van het acteerwerk en de tekst.
Libres sont les papillons Regie Jean-Luc Moreau, bewerking door Eric-Emmanuel Schmitt Met Anouchka Delon, Nathalie Roussel, Julien Dereims, Guillaume Beyeler Dinsdag tot en met zaterdag om 21u Matinee op zondag om 15u Tot 29 mei Théâtre Rive Gauche 6, rue de la Gaité 75014 Parijs
_
artikel geschreven door Cathy, Julie Brando en Melle Bon Plan
