Wanneer de thermometer rond het vriespunt schommelt (of bijna…), waarom zou je je dan niet laten verleiden door een tentoonstelling, in Parijs, in de Ile-de-France of in de regio?
Hier is mijn kleine selectie van het moment over dit thema, de tweede uit deze nieuwe rubriek van de blog.
Émile Bernard in het musée de l’Orangerie
Deze tentoonstelling is de eerste die de lange carrière van deze miskende kunstenaar (1868-1941) presenteert. Als veelzijdige artiest bleef hij zichzelf gedurende zijn hele loopbaan opnieuw uitvinden door met diverse stijlen te experimenteren. Zijn eerste werken zijn geïnspireerd door Japanse prenten, die toen erg in de mode waren.
Rond 1886 sloot hij zich aan bij Gauguin in Pont-Aven. De werken uit die tijd onthullen een duidelijke verwantschap.
Vanaf 1893 reist Émile Bernard naar Italië, Griekenland en Turkije, voordat hij zich definitief in Caïro vestigt. De stijlverandering is radicaal.
Bij zijn terugkeer naar Frankrijk in 1904 brengt hij een bezoek aan Cézanne, zijn grote voorbeeld, bij wie hij een maand verblijft. De inspiratie is overduidelijk.
De tentoonstelling presenteert ook zelfportretten, die verschillende stadia laten zien van deze kunstenaar die zichzelf voortdurend opnieuw heeft uitgevonden.
De Bon Plan: het museum is gratis op de eerste zondag van de maand voor jongeren onder de 26 jaar (woonachtig in de EU), voor werkzoekenden en voor mensen met een minimuminkomen.
Émile Bernard in het Orangerie
17 september 2014 – 5 januari 2015 / dagelijks behalve op dinsdag van 9u tot 18u
Jardin des Tuileries
75001 Parijs / metro Concorde (lijnen 1, 8 en 12) / Tarieven: 9 € / 6,50 €
_
Japan door de seizoenen heen in het musée Cernuschi
Haast je om deze sublieme tentoonstelling van 60 schilderijen op papier en zijde in het musée Cernuschi te bekijken! Via voorstellingen van planten, dieren en landschappen door de seizoenen heen, ontdek je de bijzondere gevoeligheid van de Japanners voor de natuur.
De werken, uit de 18e en 19e eeuw, zijn afkomstig uit een privécollectie, die van Robert en Betsy Feinberg, een koppel Amerikaanse liefhebbers. Het gaat hoofdzakelijk om kakemono, verticale rollen op zijde.
De tentoonstelling presenteert ook schermen, vaak verfraaid met bladgoud. Met zijn gedecentraliseerde motieven is de onderstaande compositie bijzonder origineel.
We ontdekken naturalistische, maar ook gestileerde werken, zoals kraanvogels die een paar schermen sieren. In de Japanse cultuur zijn natuurvoorstellingen geen eenvoudige decoratieve motieven, maar corresponderen ze met een specifieke symboliek. De kraanvogel symboliseert bijvoorbeeld een lang leven.
Deze schilderijen laten de verbluffende techniek van Japanse kunstenaars zien, met name de sfumato-techniek. Veel kleuren, waaronder opvallende rood- en roze tinten, maar ook zwart-wit, met inktwerken die ongelooflijk zijn.
De tentoonstelling is niet erg groot, maar ze is evenzeer de moeite waard als die van Hokusai in het Grand-Palais. Het zou zonde zijn om deze meesterwerken niet te gaan ontdekken.
Let op: een mini-boek van Emma Giuliani getiteld « Quatre saisons au Japon » neemt in de vorm van een klein verhaal enkele werken uit de tentoonstelling op. Een cadeau-idee voor kinderen… en voor volwassenen! Prijs: 18,50 €.
De Bon Plan: de permanente collecties van het museum zijn altijd gratis! De tentoonstelling zelf is gratis voor jongeren onder de 18 jaar en voor mensen met een minimuminkomen.
Inhoudsopgave
Le Japon au fil des saisons
Tot 11 januari 2015
Musée Cernuschi
7 avenue Vélasquez – 75008 Parijs
Tarieven: 8 € / 6 €
_
3 tentoonstellingen om te ontdekken in Nantes
Mademoiselle Bon Plan is in november naar Nantes getrokken om drie gratis tentoonstellingen in deze prachtige stad te ontdekken.
Het onvoorstelbare voorstellen in de Hab Galerie
Het gaat om een tentoonstelling buiten de muren van het museum voor schone kunsten van Nantes. Jean-Jacques Lebel heeft Danielle Schirman en Alain Fleischer uitgenodigd om zich bij hem te voegen rond een thema dat hem nauw aan het hart ligt, namelijk dat van de onvoorstelbaarheid, uitgewerkt in een grote verscheidenheid aan vormen rond twee hoofdthema’s: het oorlogsgeweld en het taboe op seksualiteit.
De tentoonstelling opent met het Grand tableau antifasciste collectif, een olieverfschilderij uit 1960 waaraan Jean-Jacques Lebel heeft meegewerkt, dat de wandaden van Franse soldaten in Algerije aan de kaak stelde. Het onvoorstelbare voorstellen verwijst hier naar het engagement van de kunstenaar, die ervoor kiest om te zien en te tonen wat de machthebbers proberen te verbergen. Destijds werd het werk door de prefectuur van Milaan in beslag genomen.
Meer dan vijftig jaar later laat Jean-Jacques Lebel ons andere barbaarsheden onder ogen komen, die van Abu Ghraib, met zijn installatie Le Labyrinthe, scènes de l’occupation américaine à Bagdad. De kunstenaar besluit alles te tonen, op foto’s van groot formaat, die de blik niet kan ontwijken.
Met zijn installatie Le regard des morts blikt Alain Fleischer terug op de Eerste Wereldoorlog. Niet-gefixeerde afdrukken van gezichten van soldaten drijven in bakken, in een kamer badend in rood, sepulcraal licht. Deze op een rij geplaatste portretten, ingekaderd op de ogen, staren de bezoeker aan. Paradox: de fotografie redt de soldaten van de vergetelheid, maar slechts tijdelijk, want deze portretten zijn gedoemd om te vervallen. Ik moet toegeven, dit is het werk dat mij het meest heeft geraakt.
De tentoonstelling behandelt ook de weergave van seksualiteit, nog steeds een taboe. Met zijn uitbundige Théâtre pour la main brengt Danielle Schirman hulde aan Sade en de libertijnen in een flapjesboek waarvan de manipulatie is gefilmd. Een hand bedient lipjes die de aristocratische samenleving uitkleden en in licentieuze houdingen onthullen.
Via Les Avatars de Vénus neemt Jean-Jacques Lebel ons mee op een reis door de tijd en de geschiedenis rondom de vraag: is er een gemeenschappelijke noemer voor alle representaties van de vrouw? Dankzij de techniek van morphing dwaalt de blik met plezier van de Venus uit de prehistorie naar meesterwerken uit de schilderkunst, zonder de pornografische beelden te vergeten.
Het onvoorstelbare presenteren betekent ook laten zien wat geroepen is om te zijn, een zwevend object in het veld van mogelijkheden, zoals Les hommes dans les draps van Alain Fleischer, schaduwen geworpen door bewegende lakens die gezichten onthullen die vreemd genoeg altijd mannelijk zijn.
Deze tentoonstelling, waar de bezoeker niet ongeschonden uitkomt, behandelt een van de belangrijkste vraagstukken van de kunst: de verantwoordelijkheid van de kunstenaar, die kiest wat en hoe hij laat zien, en die van de bezoeker, die zijn blik niet moet afwenden.
Tentoonstelling Présenter l’irreprésentable
29 november 2014 – 22 februari 2015
Hab Galerie, Hanger à Bananes
Nantes
Gratis toegang
_
Fantasmagorie van David de Tscharner in het Frac des Pays de la Loire
De Zwitserse kunstenaar heeft kleine voorwerpen verzameld, afval van de consumptiemaatschappij, die hij in toverlantaarns heeft geplaatst. Deze dozen projecteren ze door een lens op de muren, waarbij de schaal wordt aangepast.
Het proces roept studieobjecten op, organisch, amebes bekeken onder een microscoop. Als een grot van het antropoceen dompelt de zaal de bezoeker onder in een droomachtige en kleurrijke wereld. David de Tscharner rehabiliteert deze achtergelaten voorwerpen en geeft ze weer een ziel, waarmee hij de missie van elke kunstenaar vervult: onthullen wat bestaat, maar soms onzichtbaar blijft.
Tentoonstelling Fantasmagorie
van David
de Tscharner
29 oktober 2014 – 4 januari 2015 / gratis toegang
FRAC des Pays de la Loire
44 470 Carquefou
_
Celemania, 28e internationale workshops van het Frac des Pays de la Loire
Het Fonds régional d’art contemporain (Frac) des Pays de la Loire verwelkomde dit jaar zes Mexicaanse kunstenaars in residentie, wiens werk wordt gepresenteerd in deze tentoonstelling.
Ik was geraakt door Bricks II van Jorge Satorre. De kunstenaar vroeg zijn omgeving wat voor hen het belangrijkst was en creëerde zo terracotta sculpturen die op een tafel worden gepresenteerd, als archeologische objecten die net zijn opgegraven, een soort “mentaal alfabet” van zijn naasten.
Tentoonstelling Celemania, 28e internationale workshops van het Frac
27 november 2014 – 1 februari 2015
Gratis toegang
FRAC des Pays de la Loire
44 470 Carquefou
_
Hans Op de Beeck in Chamarande
Het Domaine départemental de Chamarande herbergt een kunst- en cultuurcentrum met een scherpe programmering. Deze winter verwelkomt het de Belgische beeldend kunstenaar Hans Op de Beeck en zijn Personnages, levensgrote sculpturen die in de kamers van het kasteel zijn opgesteld. Sommige van zijn Personnages laten zich observeren, met halfgesloten ogen, alsof ze verzonken zijn in een moment van introspectie.
De bezoeker wordt ook een voyeur, zoals bij deze mooie liggende figuur.
De vijf Personnages zijn op een voetstuk geplaatst, een herinnering aan de klassieke beeldhouwkunst, maar gekleed in een broek en omringd door hedendaagse dagelijkse voorwerpen zoals mobiele telefoons en sigarettenpeuken. Het grijze gips geeft de huid een realistisch, perzikachtig aspect. Het doet ook denken aan de figuren uit Pompeï, voor eeuwig bevroren.
Als anonieme figuren laten de Personnages ons hun verhaal schrijven.
Let op: Het terrein is gratis, met de RER bereikbaar op 200 meter, 365 dagen per jaar geopend en ligt in het grootste openbare park van Essonne (98 hectare).
De culturele activiteiten van het Domaine de Chamarande zijn talrijk.
Ik heb gespot:
– de Rendez-vous partagés (gedeelde ontmoetingen): zondag 8 februari, ontmoeting-debat met Hans Op de Beeck en een boeddhistische monnik.
– lezingen over hedendaagse kunst
– de Woensdagworkshops voor kinderen: elke eerste woensdag van de maand.
Personnages
Hans Op de Beeck
23 november 2014 – 29 maart 2015
Château de Chamarande
Woensdag, donderdag en vrijdag, 14.00-17.00 uur/
Zaterdag, zondag en feestdagen, 13.00-17.00 uur
_
FASHION MIX in het Musée de l’histoire de l’immigration
Het Palais Galliera, het modemuseum, en het Musée de l’histoire de l’immigration hebben de handen ineengeslagen voor een geweldige tentoonstelling.
Het thema: De bijdrage van ontwerpers van elders aan de Franse haute couture en prêt-à-porter.
De tentoonstelling toont honderd iconische stukken die voornamelijk in het Palais Galliera worden bewaard, chronologisch gepresenteerd.
Aan het begin van de 20e eeuw deed Mariano Fortuny, een Spanjaard die in Venetië woonde, diverse experimenten met bedrukte stoffen. En het is in Parijs dat hij zijn uitvindingen moest patenteren. Ik ben dol op zijn fluwelen japon!
Elsa Schiaparelli, een tot Française genaturaliseerde Italiaanse modeontwerpster, schudde de mode van de jaren 30 en 40 ondeugend wakker. Als vriendin van de surrealisten creëerde ze onder andere hoed-schoenen.
De Spaanse Burgeroorlog in 1936 veroorzaakte de komst van Spaanse vluchtelingen. Onder hen: Balenciaga.
In 1947 vluchtte Catherine de Karolyi uit het communistische Hongarije naar Frankrijk. In 1967 werd ze aangenomen door het modehuis Hermès. Aan haar hebben we de beroemde «H-gesp» te danken.
Aan het eind van de jaren 1970 en begin jaren 1980 kwam er een revolutie met de komst van Japanse ontwerpers, met name Issey Miyake.
En wist je dat Kenzo zijn eerste collectie ontwierp met stoffen die hij kocht bij de Halle Saint-Pierre, in het 18e arrondissement van Parijs?
Als Parijs een van de modehoofdsteden blijft, is dat ongetwijfeld omdat de Lichtstad de enige is die zoveel buitenlandse ontwerpers verwelkomt.
De Bon Plan (Goede tip): de toegang is gratis voor jongeren onder de 26 jaar en voor iedereen op de eerste zondag van de maand.
FASHION MIX in het Musée de l’histoire de l’immigration
9 december 2014 – 28 juni 2015
Palais de la Porte dorée
tarief: 6 €
293, avenue Daumesnil – 75012 Paris
artikel geschreven door Sandrine en Melle Bon Plan
